التلف أمه يا روز خروج از ملك است كه چنانچه گفته شد در مسأله جارى همان يوم الطلاق است . بنابراين به نظر مىرسد همانطور كه قواعد اوليه اقتضا مىكند ، معيار قيمت‌گذارى در مسأله جارى يوم التلف كه همان يوم الطلاق است مىباشد و ادله‌اى هم با اين معارض نيست . يك توصيه علمى آقايان معمولًا براى اقوال و وجوه به جواهر نگاه مىكنند ، اما گاهى كه به اصل كلمات بزرگان مراجعه مىشود ، ديده مىشود با آنچه در جواهر نقل شده متفاوت است . لذا نبايد در نقليات به جواهر اكتفا شود و به اصل كلمات فقها و بزرگان بايد مراجعه شود . گاهى مرحوم صاحب جواهر از كلمات قوم برداشت‌هايى دارد اما وقتى ديگران مراجعه مىكنند به گونه‌اى ديگر برداشت مىكنند . محاسبه قيمت عين تالفى كه در اثر طلاق تنصيف مىشود . بيان يك تفصيل جديد در مسأله توسط استاد در طلاقى كه قبل از مباشرت محقق مىشود و مهريه به زوجه تحويل داده شده و در دست زوجه تلف مىشود ، نحوه قيمت‌گذارى دو صورت دارد چون گاهى عين بعد از طلاق تلف مىشود و گاهى قبل از طلاق تلف مىشود . اين دو صورت بايد از هم تفكيك شود . الف ) اگر تلف قبل از طلاق باشد : در ملك خود زوجه و در دست او تلف شده است ، چون فرض اين است كه طبق قول صحيح و البته روايت هم همان را ثابت مىكند ، تمام مهر با عقد ملك زوجه مىشود . منتها بعد از طلاق تنصيف مىشود و نصف مهر از ملك زوجه خارج شده ، به ملكيت زوج در مىآيد . لذا در اينجا اصلًا ضمانى نيست . چون قاعده ضمان در جايى است كه ملك كسى در دست ديگرى تلف شود ، چنين شخصى ضامن است اما اگر ملك كسى در دست خودِ او تلف شود ، اصلًا از تحت قاعده ضمان خارج است ، چون آن هنگام كه تلف شده ،